تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۱ - تا چند رضی به گیر و دارت دارند
برو به گوهر
تا چند رضی به گیر و دارت دارند
گیرم به خزان چو نوبهارت دارند
بر خیز رضی سنگ گرانی موقوف
کاینده و رفته انتظارت دارند
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۲ - ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
برو به گوهر
ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
زان افسونهٰا بغیر افسانه نماند
دیوانه شدم در غم ویرانهٔ خویش
افسوس که ویرانه به دیوانه نماند
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۳ - صد شکر که یادت همه از یادم برد
برو به گوهر
صد شکر که یادت همه از یادم برد
وین هستی موهوم ز بنیادم برد
گفتم که دمی گریه کنم آهم سوخت
رفتم که دمی آه کشم بادم برد
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۴ - در وادی معرفت نه گیر است و نه دار
برو به گوهر
در وادی معرفت نه گیر است و نه دار
کانجا همه بر هیچ نهٰادند سوار
رفتم که زمعرفت زنم دم، گفتا
دریا به دهان سگ مگردان مردار
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۵ - ای آنکه ز عشق تو مرا نیست قرار
برو به گوهر
ای آنکه ز عشق تو مرا نیست قرار
زین بیش بدست غصه خاطر مسپار
بر هر بد و نیک پرتو انداز چو مهر
بر ناخوش و خوش گذر تو چون باد بهار
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۶ - تا کی ز جفای چرخ باشم من زار
برو به گوهر
تا کی ز جفای چرخ باشم من زار
جان خسته و دل شکسته خاطر افکار
چشمم بیدار بعکس بختم ایکاش
بختم بودی بجای چشمم بیدار
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۷ - فریاد که سبحه در کفم شد زنار
برو به گوهر
فریاد که سبحه در کفم شد زنار
افسوس که یار عاقبت شد اغیار
گفتم که بهیچ کار هرگز نایم
چیزی نبودکه او نباشد در کار
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۸ - چون سیل که آخر بنشیند ز خروش
برو به گوهر
چون سیل که آخر بنشیند ز خروش
در مجلس اهل حال گشتیم خموش
گفتم بگوش آنچه نبینند به چشم
دیدیم بچشم آنچه نبینند به گوش
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۹ - گشتیم همه روی زمین را بچراغ
برو به گوهر
گشتیم همه روی زمین را بچراغ
مثل فرح آباد ندادند سراغ
داغ از فرح آباد چنانست جنان
ز اشرف فرح آباد چنان باشد داغ
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۰ - میزند مرغ دلم پر به هوای اشرف
برو به گوهر
میزند مرغ دلم پر به هوای اشرف
چونکه فردوس نباشد به صفای اشرف
گویند بهشت، لیک تا دید صفاش
از شرم فکند سر بپای اشرف
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۱ - من خلد ندانم به صفای اشرف
برو به گوهر
من خلد ندانم به صفای اشرف
فردوس نباشد به صفای اشرف
زین پیش هوای جنتم در سر بود
زین پس سر ما و خاک پای اشرف
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۲ - هر دل که درین زمانه درویش ترک
برو به گوهر
هر دل که درین زمانه درویش ترک
از نیش زبان ناکسان، ریش ترک
خواهی که مقٰام لی مع الله یابی
گامی بنه از من و توئی پیشترک
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۳ - تا چند زمانی و مکانی باشیم
برو به گوهر
تا چند زمانی و مکانی باشیم
وامانده ز پای کاروانی باشیم
آن روز که آب زندگانی می‌ریخت
می خواست و بال زندگانی باشیم
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۴ - با سبحه به چپ و راست ساغر گیریم
برو به گوهر
با سبحه به چپ و راست ساغر گیریم
وز ننگ ریا دین قلندر گیریم
چون باد به هر ناخوش و خوش در گذریم
چون شعله بهر خار خسی درگیریم
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۵ - ما دیدن عیش تو مدام انگاریم
برو به گوهر
ما دیدن عیش تو مدام انگاریم
زهر غم تو لذت کام انگاریم
ما آب خضر بی تو حرام انگاریم
یا زلف و رخ تو، صبح و شام انگاریم
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۶ - هر چند که پوشیده ترم، عورترم
برو به گوهر
هر چند که پوشیده ترم، عورترم
هر چند که نزدیک‌ترم، دورترم
سبحان اللّه در آن جمال از حیرت
هر چند که بیننده‌ترم، کورترم
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۷ - آنی که به فکر در نیائی چکنم؟
برو به گوهر
آنی که به فکر در نیائی چکنم؟
از فکر به ذکر در نیٰائی چکنم
نی‌نی غلطم فکر چه و ذکر کدام
این معنی گو، اگر نیٰائی چکنم
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۸ - چون نام لب تو سرو چالاک بریم
برو به گوهر
چون نام لب تو سرو چالاک بریم
رنگ از رخ آب زندگی پاک بریم
دادیم به باد بر تمنای تو عُمر
مگذار که حسرت تو بر خاک بریم
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۶۹ - زاهد مستیم و بی‌ریا میرقصیم
برو به گوهر
زاهد مستیم و بی‌ریا میرقصیم
نه چون تو به تسبیح و ردا میرقصیم
یکذره چو از هوای او خالی نیست
چون ذره شدیم ودر هوا میرقصیم
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۷۰ - تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریم
برو به گوهر
تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریم
بازیم، کجا طعمه کرکس بخوریم
روشن دیدیم روی بی‌رنگی را
دیگر به چه رنگ، بازی از کس بخوریم