تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۸۴ - آنم که فلک بنده مطواع منست
برو به گوهر
آنم که فلک بنده مطواع منست
دیو از حشم و پری ز اتباع منست
من فخر بدینعالم خاکی نکنم
چون عالم قدس جمله اقطاع منست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۸۵ - ایخواجه اگر سپهر دون برکشدت
برو به گوهر
ایخواجه اگر سپهر دون برکشدت
چندان بود آنکه خوش خوش اندر کشدت
زآن پس بتن ار چو کوه خارا باشی
ماننده کوه تیغ بر سر کشدت
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۸۶ - آنمه سوی ما چون نظر سعد نداشت
برو به گوهر
آنمه سوی ما چون نظر سعد نداشت
با ما ز تحملات چیزی نگذاشت
خوشوقت دلم که گفتم انگار نبود
بر لوح ضمیر نقش انگاشت نگاشت
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۸۷ - ای لعل لبت مایه ده آبحیات
برو به گوهر
ای لعل لبت مایه ده آبحیات
بوسی بده از نصاب حسنت بزکات
دامن زمن اندر مکش ایجان و جهان
کز صحبت چوب بید نگریخت نبات
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۸۸ - از لاله تر روی تو خوش رنگترست
برو به گوهر
از لاله تر روی تو خوش رنگترست
وز سرو سهی قد تو خوش هنگترست
چون لاله نگین تست میگون لب تو
از حلقه جانم دهنت تنگترست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۸۹ - ایدوست سر و پای فلک پیدا نیست
برو به گوهر
ایدوست سر و پای فلک پیدا نیست
نیکی و بدیش هیچ پا بر جا نیست
گر با تو کند دشمنی ایدوست مرنج
کین با همه هست با تو این تنها نیست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۰ - آنرا که دل از عشق تو کور و کر نیست
برو به گوهر
آنرا که دل از عشق تو کور و کر نیست
همچون دل من در پی شور و شر نیست
وصل تو بزور یا بزر دست دهد
زین پس من و هجر تو چو زور و زر نیست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۱ - ایگل خجل از عارض چون نسترنت
برو به گوهر
ایگل خجل از عارض چون نسترنت
دل بسته آن پسته شکر شکنت
گفتی که نماز شام آیم بر تو
دیدیکه چو صبح اول آمد سخنت
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۲ - ای رنگرز این خوی بدت ننگی نیست
برو به گوهر
ای رنگرز این خوی بدت ننگی نیست
با من سخن تو هیچ بی جنگی نیست
در حیرتم از طالع شوریده خویش
کز رنگرزان نیز مرا رنگی نیست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۳ - ای سرمه چشم بنده خاک کویت
برو به گوهر
ای سرمه چشم بنده خاک کویت
دور از تو تنم گشت چو تار مویت
از دادن جان باک ندارم لیکن
ترسم که بمیرم و نبینم رویت
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۴ - از بس که دلم با سر زلف تو نشست
برو به گوهر
از بس که دلم با سر زلف تو نشست
چون زلف تواش فتاد صد گونه شکست
رخسار توام کرد چنین شوریده
آری ز گلست شورش بلبل مست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۵ - رخسار تو آئینه دیرینه ماست
برو به گوهر
رخسار تو آئینه دیرینه ماست
ما شاهد و دیدار تو آئینه ماست
آن جامه شاهی که باطلس ندهیم
در صومعه آن خرقه پشمینه ماست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۶ - بیروی تو دل صبور گردد هیهات
برو به گوهر
بیروی تو دل صبور گردد هیهات
یا از غم تو نفور گردد هیهات
چون زلف خودار سرش ببری صد بار
یکدم ز رخ تو دور گردد هیهات
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۷ - بر عارض آن بت که توان تن ازوست
برو به گوهر
بر عارض آن بت که توان تن ازوست
خالیست که بدحالی مرد و زن ازوست
گوئی که مگر سیاهی چشم منست
ز آنروی که روشنی چشم من ازوست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۸ - بر اوج فلک دوش چو خورشید بگشت
برو به گوهر
بر اوج فلک دوش چو خورشید بگشت
بر من ز فراق یار دانی چه گذشت
گردون ستمکاره بتیغ خورشید
خون دل من ریخت درین نیلی طشت
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۹ - بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست
برو به گوهر
بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست
بیمنت سرمه چشم مستت سهیست
از دانه دل تراست بر خرمن ماه
خالی که از و حال جهانی سهیست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۰۰ - بیوصل تو کار دل قوی با خلل است
برو به گوهر
بیوصل تو کار دل قوی با خلل است
هجران تو رهزن بقا چون اجل است
رویت بصفا میان خوبان جهان
چون ملت اسلام میان ملل است
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۰۱ - بی خنده آن پسته شکر شکنت
برو به گوهر
بی خنده آن پسته شکر شکنت
کس را چه خبر که هست یا نی دهنت
چون خط مسلسل است بررق حریر
از سنبل تر سلسله ها بر سمنت
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۰۲ - با روی چو روزت بقمر حاجت نیست
برو به گوهر
با روی چو روزت بقمر حاجت نیست
با پسته شورت بشکر حاجت نیست
می روشن و شب تیره و مجلس خلوت
گفتن که چها گشت دگر حاجت نیست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۰۳ - بر من صنما جور تو امروزی نیست
برو به گوهر
بر من صنما جور تو امروزی نیست
یکذره ترا رحمت و دلسوزی نیست
تو شاد بزی که با چنین خو که تراست
جز غم ز تو ام هیچ دگر روزی نیست