تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲۵ - گر بنده بدم کنون شدم یکره شاه
برو به گوهر
گر بنده بدم کنون شدم یکره شاه
مانده شود از پیاده بر یکره شاه
تا بر تو عروس من شود یکره شاه
تا از غم تو شوم همی یکره شاه
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - تا دست من از دامن تو شد کوتاه
برو به گوهر
تا دست من از دامن تو شد کوتاه
دستی زده ام بدامن ناله و آه
یا در دل تو اثر کند ناله من
یا خرمن عمر من بسوزد ناگاه
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲۷ - برداشت بت من از سر آن چتر سیاه
برو به گوهر
برداشت بت من از سر آن چتر سیاه
زان پس که دل سپاه بس برد ز راه
عمدا بر صوفیان شد آن شمع سپاه
تا توبه صوفیان کند نیز تباه
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲۸ - ای طره تو ز مشگ و از عنبر به
برو به گوهر
ای طره تو ز مشگ و از عنبر به
روی تو ز ماه و قدت از عرعر به
گر قامت من چو زلف تو چنبریست
چون دور ز زلف تست آن چنبر به
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲۹ - گر سوی هوا دلم همی جوید راه
برو به گوهر
گر سوی هوا دلم همی جوید راه
پیوند مرا سوی زمین آمد ماه
بر سنبل و بر سمن بیفزاید جاه
کز سنبل و از سمن شود ماه تباه؟
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۰ - دوش آمد دست سوده و آسوده
برو به گوهر
دوش آمد دست سوده و آسوده
آسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
پالوده ز دست با سلخ آلوده؟
آلوده ز شادی و ز غم پالوده
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۱ - ای عالم علم جاودان از درگاه
برو به گوهر
ای عالم علم جاودان از درگاه
دربان ملک مرا براند از درگاه
چون قصد سلام داشتم چندین راه
از بهر سلام کرده ام چندین گاه
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۲ - ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
برو به گوهر
ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
نه تیره شبی بسان زلف تو سیاه
خط تو دمید و شه تبه حسن رخت
از سنبل تر بلی شود ماه تباه
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۳ - ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی
برو به گوهر
ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی
پر غم دل من کرد ز هر غصه تهی
از نار و بهیش یافتم روزبهی
بسپرد بیکبار بمن نار و بهی
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۴ - تا از بر من تو دوست دور افتادی
برو به گوهر
تا از بر من تو دوست دور افتادی
جان و دل من دور فتاد از شادی
بستی کمر هجر و بد و بیدادی
تا خون دلم ز دیدگان بگشادی
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۵ - گر برده دلم بر تو حاصل نبدی
برو به گوهر
گر برده دلم بر تو حاصل نبدی
از خون دلم دو پای در گل نبدی
گر این دل تو بنزد من ناوردی
گر با دل من دل تو یکدل نبدی؟
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۶ - تا جامه مدح تو بپوشید رهی
برو به گوهر
تا جامه مدح تو بپوشید رهی
با چرخ ستمکاره بکوشید رهی
تا از تو حدیث خوش نیوشید رهی
از شیر ژیان بدوشید رهی
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۷ - اقبال و مراد و کامرانی داری
برو به گوهر
اقبال و مراد و کامرانی داری
بر بخت بلند مهربانی داری
پیروزی و فر آسمانی داری
کام و دل و دولت و جوانی داری
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۸ - هرگه که کنی مصاف لشگر شکنی
برو به گوهر
هرگه که کنی مصاف لشگر شکنی
وز خشم و رضات شهد و شکر شکنی
هر روز یکی سپاه دیگر شکنی
گر قصد کنی جهان بهم برشکنی
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۳۹ - چندین سخن تلخ شنودن تا کی
برو به گوهر
چندین سخن تلخ شنودن تا کی
آزار بر آزار فزودن تا کی
بر جای وفا جفا نمودن تا کی
نیکی کشتن بدی درودن تا کی
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۴۰ - زانگه که مرا بیافریده است خدای
برو به گوهر
زانگه که مرا بیافریده است خدای
هر روز فزون بود مرا دانش و رأی
گر بفکندم طعنه بدگوی ز پای
بتواند کند کوه را باد ز جای
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۴۱ - صد بوسه بدادمش بزیر کف پای
برو به گوهر
صد بوسه بدادمش بزیر کف پای
صد خواهش کردم که روی بر بنده نمای
نشنود که بود رأی او دیگر جای
خوبان همه صد روی بوند و یکرای
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۴۲ - راز دل ازین و آن نهفتن تا کی
برو به گوهر
راز دل ازین و آن نهفتن تا کی
نقش طرب از هر سه ستردن تا کی
از دوست جفا و جور خوردن تا کی
دیدن بدی و بهی شمردن تا کی
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۴۳ - ای ترک بگنجه از کجا افتادی
برو به گوهر
ای ترک بگنجه از کجا افتادی
کاندر دل و جان من فکندی شادی
یک بوسه مرا بمستی اندر دادی
ای ترک همیشه مست و خرم بادی
قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۴۴ - افکنده و کنده است آن شمع سرای
برو به گوهر
افکنده و کنده است آن شمع سرای
افکنده کمند و کنده بدخواه ز جای
نوشیده و پوشیده و استاده بجای
پاشیده شبه بر گل و پوشیده قبای