غزل ۳۳۸ - خطت کز لبانت برآورد سر
غزل ۳۴۹ - جانها که گرفتار لبت گشت چه دانی ؟
غزل ۳۵۳ - ز تند باد جگرها مرا درونه بلرزد
غزل ۳۶۵ - زمستان می رود ایام شادی پیش میآید
غزل ۳۷۸ - باز آی تا به بوسه فشانم به پای تو
غزل ۳۸۵ - صبوری با غمش می گفت در دل
غزل ۴۰۹ - خوانمش در جان و گوید خانهٔ من نیست این
غزل ۴۱۴ - آنکه از جان دو ستر میدارمش
غزل ۴۲۶ - دل رفت و در زنخدانش آوا ز دادم او را
غزل ۵۳۰ - دل بیعشق را من دل نگویم
غزل ۵۴۰ - سبزه همان وگل و صحرا همان
غزل ۵۶۴ - هر که دید آن صفحه رخسار خواند الحمد و گفت
شماره ۲۶ - هیچ راحت مینبینم در سرود و رود تو
شماره ۱۲۷ - آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
شماره ۱۳۰ - دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو
شماره ۱۶۹ - ای آن که از عشق تو اندر جگر خویش
بخش ۱۲ - هیچ شادی نیست اندر این جهان
بخش ۷۱ - بس که برگفته پشیمان بودهام
پاره ۱۰
پاره ۱۷