شماره ١۵١ - لطفی کن وز سگ صفتان آرزو ببر
شماره ١۵۵ - گر جهانی ز دست تو برود
شماره ١۵٩ - مرد آزاده در میان گروه
شماره ١۶۴ - مردمان با یکدیگر دائم نزاعی میکنند
شماره ١۶٩ - مرا نیمه نانی که در خور بود
شماره ١٧٢ - معنی طلب که بر در و دیوار صورتست
شماره ١٧٣ - مرا مذهب اینست گیری تو نیز
شماره ١٧۴ - مخور ای ابن یمین غم چو وفاقت برسد
شماره ١٧۶ - وزیر مشرق و مغرب مگر نمیداند
شماره ١٧٩ - هر که رنجی کشید و گنج نهاد
شماره ١٨٠ - هر یکی از شهان بوقت شکار
شماره ١٨٢ - هر که در صبح از بگه خیزی
شماره ١٨۴ - هر چه داری بخور و بذل کن و باک مدار
شماره ١٨۵ - هر کس که حال دینی و عقبی شناخت او
شماره ١٨۶ - هیچ دانی کز چه باشد عزت آزادگان
شماره ١٨٧ - هر کو درین زمانه طلبکار منصبی است
شماره ١٨٨ - هنرمند باشد بسان گهر
شماره ١٩٠ - یکیست فاضل و دانا اصیل و پاک نسب
شماره ١٩١ - یک دو نوبت در جناب خسرو جمشید فر
شماره ١٩۴ - هر که دارد کفاف عیش چنان