غزل ۲۲۴ - خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
غزل ۳۰۱ - ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک
غزل ۷۰۴ - آن جا که چو تو نگار باشد
غزل ۱۱۷۴ - مرا میگفت دوش آن یار عیار
بخش ۱۱۷ - در بیان آنک جنبیدن هر کسی از آنجا کی ویست هر کس را از چنبرهٔ وجود خود بیند تابهٔ کبود آفتاب را کبود نماید و سرخ سرخ نماید چون تابهها از رنگها بیرون آید سپید شود از همه تابههای دیگر او راستگوتر باشد و امام باشد
بخش ۷۵ - پاسخ دادن شیرین خسرو را
بخش ۳۰ - به پادشاهی نشستن اسکندر در اصطخر
غزل ۶ - پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را
حکایت - بزارید وقتی زنی پیش شوی
گل خودرو
رباعی ۵۵ - در دام تو هر کس که گرفتارترست
رباعی ۱۷۴ - زن، زن ز وفا شود ز زیور نشود
غزل ۲۸۲ - ما چو پیمان با کسی بستیم دیگر نشکنیم
شمارهٔ ۶ - وحشی بیخانمان
گفتار اندر گفت و شنید غلامان شیرین با فرهاد و بردن او را به نزد شیرین مه جبین
شمارهٔ ۶۰ - در شکایت از روزگار
شمارهٔ ۱۰۷ - در ستایش ملک الوزرا زین الدین دستور عراق
شمارهٔ ۲۰۹ - در شکایت از زمان و مذمت اقران
قصیده
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۵ - در مدح امیر عزالدین طوطی بک