استعاره

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

حکیم نزاری غزلیات شماره ۹۱۱ - با تو دارم هرچه دارم از جدید و از قدیم کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۸ - داری ز پی چشم بد ای درّ خوشاب کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۷۸ - خون خوارۀ مهربان غمزه تست کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۹۶ - تیغ تو که همچو مرگ مردم خوارست کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۱۳۱ - در خدمت تو گر تن من برپایست کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۱۶۱ - از بحر کف تو چون برامد تیغت کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۱۸۰ - در حیله گری هزار رنگ آورمت کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۱۹۴ - بلبل به سپیده‌دم همی زد فریاد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۴۸ - گر دیدۀ نرگس نه سبل می دارد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۵۹ - با غنچه صبا چو دست اندر کش کرد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۱۰ - آن شمع دراز قد که جز سر نکشد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۵۳ - هر چند ز نرگس صفت چشم کنند کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۶۵ - گل چو ز صبا حدیث رویت بشنود کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۶۹ - تیغ تو گیاهیست که مردم درود کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۷۹ - معشوقه چو شاهد و باندام بود کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۰۲ - چون کیسۀ غنچه را صبا پر زردید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۴۸ - ای از رسرشک باران از ابر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۶۱ - یارم بسخن دوش همی سفت شکر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۹۲ - خالیست سیاه بر رخ آن مه وش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۹۹ - چون رنگ بدزدید گل از رخسارش