غزل ۲۸۱۹ - اگر او ماه منستی، شب من روز شدستی
غزل ۲۸۷۸ - هله تا ظن نبری، کز کف من بگریزی
بخش ۸۵ - صفت اجنحهٔ طیور عقول الهی
بخش ۳۲ - تتمهٔ حسد آن حشم بر آن غلام خاص
بخش ۱۰۸ - سخن گفتن به زبان حال و فهم کردن آن
بخش ۲۵ - قصهٔ هاروت و ماروت و دلیری ایشان بر امتحانات حق تعالی
بخش ۱۳۷ - رفتن ذوالقرنین به کوه قاف و درخواست کردن کی ای کوه قاف از عظمت صفت حق ما را بگو و گفتن کوه قاف کی صفت عظمت او در گفت نیاید کی پیش آنها ادراکها فدا شود و لابه کردن ذوالقرنین کی از صنایعش کی در خاطر داری و بر تو گفتن آن آسانتر بود بگوی
بخش ۱۰۵ - تمثیل موبد دوم
بخش ۵۰ - مقالت شانزدهم در چابک روی
رباعی ۳۳ - کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خرد
رباعی ۴۵ - هر سرو که در بسیط عالم باشد
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - تغزل در ستایش شمسالدین محمد جوینی صاحب دیوان
درخت بی بر
غزل ۱۳ - برقع از ماه برانداز امشب
غزل ۳۳۴ - با لب لعلت سخن در جان رود
غزل ۵۵۸ - چون نام تو بر زبان برانم
غزل ۷۷۶ - پروانه شبی ز بی قراری
قصیده ۳ - مورچهٔ خط تو، کرد چو موری مرا
قصیده ۱۴ - هرکه بر پستهٔ خندان تو دندان دارد
غزل ۳۴ - تا هلاک عاشقان از طرهٔ شبرنگ تست