استعاره

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۱ - آن خواجه گرش گاه بخرمن نقتد اهلی شیرازی معمیات بخش ۴۹ - غریب اهلی شیرازی شمع و پروانه بخش ۲۲ - رفتن شمع در فانوس اهلی شیرازی شمع و پروانه بخش ۲۳ - آواره شدن پروانه از بزم شمع اهلی شیرازی سحر حلال بخش ۲۳ - رسیدن نامه جم به گل و نامه نوشتن او و دایه را در میان داشتن اهلی شیرازی صنف هفتم که برات است و کم براست برگ یازدهم دو برات است غالب دهلوی رباعیات شماره ۱۴ - در خورد تبر بود درختی که مراست غالب دهلوی رباعیات شماره ۴۲ - روی تو به آفتاب تابان ماند غالب دهلوی رباعیات شماره ۴۹ - این خواب که روشناس روزش گویند غالب دهلوی رباعیات شماره ۶۸ - زین موی که بر میان تست ای بدکیش غالب دهلوی رباعیات شماره ۸۸ - تا میکش و جوهر دو سخنور داریم غالب دهلوی رباعیات شماره ۹۱ - شرطست به دهر در مظفر گشتن عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۹ - وله عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۱۳ - رباعی عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۴۹ - چشم نیاز عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۵۹ - در تشبیه خربزه گفته و به هلال و بدر در دو حالت وصف کرده است عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۸۴ - وله سعیدا رباعیات شماره ۱۴ - تا درد و غم عشق تو درمان گیر است سعیدا رباعیات شماره ۱۰۰ - تا کرد قبای ناز را بر تن گل سعیدا مفردات شماره ۷ - چرا آن گوشهٔ ابرو ز من چون بخت می گردد