استعاره

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۲ - نفس سره ام همّت گردون نکشد اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۳ - در کوزه نشست گل چو رخسارش دید اوحدالدین کرمانی اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر شماره ۶ - بر زمین آن درخت چیست که او نوعی خبوشانی مثنوی سوز و گداز بخش ۱۱ - طلب نمودن پادشاه دختر را و انعام نمودن آن خیالی بخارایی غزلیات شماره ۳۳۵ - کنایت ها به آب خضر گفته آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۲ - بصید خلق بتان تا گشاده بازو را آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۴ - گر فهم کند طوطی شیرین سخنش را آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۶۹ - طرب ایبلبلان بهار آمد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۱ - حریم بزم عشق است این، چرایی ناامید اینجا؟ سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۴ - چو ماه شعشعه ی ماست برق خرمن ما سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۷۷ - رنگ سخنت زان لب جان پرور سرخ است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۴۲ - هر کجا حرف تو آید به میان، گل گوش است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۸۵ - نه همین از تو مرا گرد غم از سینه رود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۹ - فلک دایم به قصد مردم وارسته می گردد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۷۶ - جز خم می کو کسی تا چاره ی پیری کند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۳۲ - چون کند در انجمن تاب رخش روشن چراغ سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۶۸ - چون تنک ظرفان کجا من می ز ساغر می کشم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۰۱ - در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می کنم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۲۴ - عاشقم، از ناله نتوانم زمانی تن زنم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۹۲ - گل شود گر پنجه ی من، زر نمی دارد نگاه