شماره ۳۲ - نفس سره ام همّت گردون نکشد
شماره ۳۳ - در کوزه نشست گل چو رخسارش دید
شماره ۶ - بر زمین آن درخت چیست که او
بخش ۱۱ - طلب نمودن پادشاه دختر را و انعام نمودن آن
شماره ۳۳۵ - کنایت ها به آب خضر گفته
شماره ۴۲ - بصید خلق بتان تا گشاده بازو را
شماره ۴۴ - گر فهم کند طوطی شیرین سخنش را
شماره ۳۶۹ - طرب ایبلبلان بهار آمد
شماره ۲۱ - حریم بزم عشق است این، چرایی ناامید اینجا؟
شماره ۲۴ - چو ماه شعشعه ی ماست برق خرمن ما
شماره ۱۷۷ - رنگ سخنت زان لب جان پرور سرخ است
شماره ۳۴۲ - هر کجا حرف تو آید به میان، گل گوش است
شماره ۳۸۵ - نه همین از تو مرا گرد غم از سینه رود
شماره ۵۰۹ - فلک دایم به قصد مردم وارسته می گردد
شماره ۵۷۶ - جز خم می کو کسی تا چاره ی پیری کند
شماره ۷۳۲ - چون کند در انجمن تاب رخش روشن چراغ
شماره ۷۶۸ - چون تنک ظرفان کجا من می ز ساغر می کشم
شماره ۸۰۱ - در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می کنم
شماره ۸۲۴ - عاشقم، از ناله نتوانم زمانی تن زنم
شماره ۸۹۲ - گل شود گر پنجه ی من، زر نمی دارد نگاه