استعاره

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۹۵ - جهان تنگ چو چاه است و ما کبوتر چاه سلیم تهرانی قطعات شمارهٔ ۳۷ - هجو پسر تریاکی سلیم تهرانی رباعیات شماره ۶ - تا چند به هر بزم که می خوانندت جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۰۸ - دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده است جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۴ - از خطش آیینهٔ عارض مکدر می شود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۷۲ - شب که در ساغر شراب ارغوان افکنده بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۰۳ - دل از کف رفت بدگو را ز کلفت در وفور زنگ جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۰ - بسکه در شادی و غم با خلق یک رنگ است کوه جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۸ - به زر نگین صفت از بس دل تو بند شده جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۸ - به عقل در ره عشق تو خانه نتوان ساخت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۷۲ - خوش آنکه دور فلک بر مراد من میگشت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۸۸ - به خاک مرده اگر برق عشق برگیرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۰۴۶ - شب وعده داد مست و بره دیده دوختم اهلی شیرازی قصاید شمارهٔ ۳۰ - در تعریف جام شاه گوید اهلی شیرازی قصاید شمارهٔ ۶۸ - در مدح گوید اهلی شیرازی قطعات شماره ۶۵ - اینهمه جانی که مسکین کوهکن در عشق کند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۰ - صیادوشی که دام دل مجلس اوست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۸۱ - در وادی عشق کز صفت بیرونست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۸۴ - خنجر بکف تو کز صفا رم زده است