غزل ۵۳۱ - هنگام و دم نزغ، خراب نقس است این
غزل ۵۵۶ - بهار رفت و نکردیم عزم جای خوشی
غزل ۵۶۰ - نه شکیب توبه از می، نه ادب ز ما به مستی
رباعی ۱۰ - راهی بنما که رهنما مردی نیست
رباعی ۱۱ - عرفی چه زنی طعن خرد بر من مست
رباعی ۲۳ - عرفی چه نهی متاع دل در کف دست
رباعی ۳۱ - تا عمر مرا فلک به غم پیموده است
رباعی ۴۸ - عرفی دل ما تا به در عشق گریخت
رباعی ۵۷ - دستی دارم که در گریبان غم است
رباعی ۶۴ - دل دشمن شادی ست و در کار غم است
رباعی ۷۷ - عرفی که قدم در دهن تیشه نهد
رباعی ۸۵ - از خامشی ام جان یه سخن می سوزد
رباعی ۸۷ - دردا که اجل رسید و درمان نرسید
رباعی ۹۵ - ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود
رباعی ۱۰۰ - مردیم که آه ما دل شب نگزد
غم باسدی قلیانیمی
دنیا نه یالان تاپماجادیر؟
عزیزه ( با ترجمهٔ فارسی)
خان ننه
اندر صفت شاهدان گوید