رباعی ۷۷ - کوتاه کنم قصه که بس مشکل بود
رباعی ۸۵ - از رفته قلم هیچ دگرگون نشود
رباعی ۱۱۵ - ای عمر عزیز داده بر باد از جهل
شمارهٔ ۱۳ - دل بزه کار
شمارهٔ ۵۹ - نوید پیک
شمارهٔ ۲۰۷ - دریغ من!
شمارهٔ ۲۰۹ - ای وطن من
شمارهٔ ۲۱۴ - خدعهٔ حسود
شمارهٔ ۲۳۳ - حریق آمل
شمارهٔ ۲۳۸ - سکوت شب
شماره ۳ - گهی با دزد افتد کار و گاهی با عسس ما را
شماره ۵ - خامشی جُستم که حاسد مرده پندارد مرا
شماره ۱۳ - غم طوقی از آهن شد و برگردنم آویخت
شماره ۳۳ - از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت
شماره ۳۶ - باد بر آن دو سر طرهٔ شبرنگ افتاد
شماره ۳۹ - نکاهدم بار، فزایدم درد
شماره ۴۰ - ملک جهان چون سویس باغ ندارد
شماره ۴۶ - درغمش هرشب به گردون پیک آهم میرسد
شماره ۵۶ - دعوی چه کنی داعیهداران همه رفتند
شماره ۶۰ - میان ابرو و چشم توگیر و داری بود