اندوه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب بیست و ششم: در صفت گریستن شماره ۴۶ - گرچه غمم از گریستن بیرونست عطار نیشابوری باب بیست و ششم: در صفت گریستن شماره ۴۷ - چون با غم تو دل مرا تاب نماند عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۰ - عمری به هوس نخل معانی بستم عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۴ - آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۶ - در حیرت و سودا چه توانم کردن عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۷ - زین پیش دلم بستهٔ پندار آمد عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۳۹ - جانا زغمت بسوختی جان، ما را عطار نیشابوری باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن شماره ۲ - تا دولت برگشته چه خواهد کردن عطار نیشابوری باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن شماره ۱۴ - از عشق تو در جگر ندارم آبی عطار نیشابوری باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن شماره ۱۵ - گر تو سر موئی سر من داشتیی عطار نیشابوری باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق شماره ۳ - نه دل دارم نه چشم ره بین چکنم عطار نیشابوری باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق شماره ۸ - چون مرغ دلم به دام هستی در شد عطار نیشابوری باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق شماره ۹ - نه بستهٔ پیوند توانم بودن عطار نیشابوری باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق شماره ۳۴ - جانا چو نه پنهان و نه پیدا باشی عطار نیشابوری باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق شماره ۳۷ - چون راه تو را هیچ سر و پایان نیست عطار نیشابوری باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق شماره ۵۱ - آن غم که ز تو بر دل پرخون منست عطار نیشابوری باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق شماره ۵۵ - بی روی تو یک لحظه نمیشاید زیست عطار نیشابوری باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق شماره ۹ - تشنه بکشد مرا و آبم ندهد عطار نیشابوری باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق شماره ۱۱ - هان ای دل چونی به چه پشتی ما را عطار نیشابوری باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق شماره ۱۶ - نه چارهٔ این عاشق بیچاره کنی