بخش ۱۴ - و امّا حدیث ملطّفهها: بدان وقت که مأمون بمرو بود و طاهر و هرثمه بدر بغداد برادرش محمّد زبیده را در پیچیدند و آن جنگهای صعب میرفت و روزگار میکشید، از
بخش ۱۵ - امیر شهاب الدّوله، رضی اللّه عنه، چون از دامغان برفت، نامهها فرمود سوی سپاه سالار خراسان، غازی حاجب و سوی قضاة و اعیان و رئیس و عمّال که «وی آمد و چ
بخش ۱۶ - دیگر روز در صفّه تاج که در میان باغ است، بر تخت نشست و بار داد بار دادنی سخت بشکوه و بسیار غلام ایستاده از کران صفّه تا دور جای و سیاهداران و مرت
بخش ۱۷ - و در این روزها نامهها رسید از ری که «چون رکابعالی حرکت کرد، یکی از شاهنشاهیان با بسیار مردم دلانگیز قصد ری کردند تا به فساد مشغول شوند.
بخش ۱۸ - و هم در این هفته خبر رسید که رسول القادر باللّه، رضی اللّه عنه، نزدیک بیهق رسید و با وی آن کرامت است که خلق یاد ندارند که هیچ پادشاهی را مانند آن بو
بخش ۱۹ - روز دیگر سپاه سالار غازی بدرگاه آمد، با جمله لشکریان بایستاد و مثال داد جمله سرهنگان را تا از درگاه بدو صف بایستادند با خیلهای خویش و علامتها با ایشان
بخش ۲۰ - و ماه روزه درآمد و روزه بگرفتند. و سلطان مسعود حرکت کرد از نشابور در نیمه ماه رمضان این سال، و هم این روز فرمود تا قاضی صاعد را و پسرانش را و سید بو م
بخش ۲۱ - ذکر ما انقضی من هذه الاحوال و الاخبار تذکرة بعد هذا و ورود العسکر من تکیناباد بهراة و ماجری فی تلک المدّة .
بخش ۲۲ - فرو گرفتن حاجب علی
بخش ۲۳ - پیام امیر به خوارزمشاه دربارهٔ علی
بخش ۲۴ - آشفته شدن کار وزیر حسنک
بخش ۲۵ - نصیحت بونصر به امیر
بخش ۲۶ - و از خطاهای بزرگ که رفته بود پیش از آن که امیر مسعود از نشابور بهرات آمدی، دانستند که سلطان چون میشنود و از غزنین اخبار میرسید که «لشکرها فراز میآید
بخش ۲۷ - ذکر بقیهٔ احوال امیر محمد
بخش ۲۸ - بردن امیر محمد به قلعهٔ مندیش
بخش ۲۹ - نامه به قدر خان
بخش ۳۰ - وضع آلتونتاش
بخش ۳۱ - نامهٔ امیر به آلتونتاش
بخش ۳۲ - پاسخ آلتونتاش به امیر
بخش ۳۳ - آمدن سلطان مسعود به بلخ