غزل ۲۲۳۸ - ای کرده چهرهٔ تو چو گلنار شرم تو
غزل ۳۰۶۵ - شدم به سوی چه آب، همچو سقایی
غزل ۸۲۲ - گه به دندان در عدن شکنی
غزل ۳۱۷ - ای رخ تو بهار و گلشن من
غزل ۳۴۴ - چون سخن زان زلف و رخ گویی مگو از کفر و دین
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در ستایش شاه طهماسب
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - در ستایش میرمیران
در بیان چگونگی عشق و آغاز کندن بیستون به نیروی محبت
شمارهٔ ۱ - در صفت بهار و مدح ابوالحسن
شماره ۴ - غرابا مزن بیشتر زین نعیقا
غزل ۲۹۹ - پشت پایی زد خرد را روی تو
شمارهٔ ۹ - این قصیدهٔ را ارتجالا در مدح شروان شاه منوچهر و صفت شکارگاه او و بنای بند باقلانی سروده است
شمارهٔ ۴۲ - در تهنیت ولادت فرزند اخستان شاه
شمارهٔ ۱۰۱ - مطلع دوم
شمارهٔ ۱۱۰ - در ستایش علاء الدین آتسزبن محمد خوارزم شاه
شمارهٔ ۱۱۷ - این قصیدهٔ را مذکورة الاسحار خوانند و در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و در وصف مناسک حج و تخلص به مدح ملک الوزرا جمال الدین اصفهانی نموده که تعمیر حرم کرده بود و خواص مکه این قصیدهٔ را به زر نوشتند
شمارهٔ ۱۹۳ - در مدح ابو المظفر شروان شاه اخستان بن منوچهر
شمارهٔ ۱۹۴ - مطلع دوم
شماره ۲۴۱ - دیوانهٔ چنبری هلال تو منم
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در صفت خزان و مدح ناصرالدین ابوالفتح طاهر