غزل ۶۰۲۲ - سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخن
غزل ۶۵۴۷ - یک صافدل در انجمن روزگار کو؟
غزل ۶۶۶۳ - از شراب لعل تا رخسار را افروختی
غزل ۶۶۸۳ - چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟
غزل ۶۷۰۹ - سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی
غزل ۶۹۸۰ - دلفروزست جام خاموشی
شمارهٔ ۳۸ - در توصیف جشن بهار و مدح نواب ظفرخان
شماره ۱۰۲ - چاره خاک نشینان به قضا ساختن است
شماره ۱۸۶ - از خموشی هر که سر در جیب فکرت می برد
شماره ۲۳۱ - خطر از قاطعان راه، رهبر بیشتر دارد
شماره ۲۵۰ - چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بود
شماره ۲۶۷ - شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجد
شماره ۲۹۰ - ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشد
شماره ۴۰۸ - گل بوی بی وفایی ارواح می دهد
شماره ۴۱۹ - تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟
شماره ۳۴ - صندل بی مغز عالم گرده دردسرست
شماره ۴۱ - نیست پروای علایق طبع وحشت دیده را
شماره ۶۶ - نشاط ظاهر از دل کی برد غم های پنهان را؟
شماره ۸۶ - می تپد در جگر خاک همان طینت ما
شماره ۱۲۸ - پیر را قامت خم سوی عدم راهبرست