شمارهٔ ۱۱۰ - قطعه
شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گوید
شماره ۹ - خواجه یک هفته اضطرابی داشت
شمارهٔ ۲۲ - در هجو شهر زوری
شماره ۳۲ - خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملک
شماره ۳۵ - گیرم که دل درست ما نیست
شماره ۳۶ - حوری از کوفه به کوری ز عجم
شماره ۴۹ - قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان
شماره ۵۵ - مرغکی را وقت کشتن میدوانید ابلهی
شمارهٔ ۵۹ - در وصول ده شتر از امیر الحاج
شماره ۶۲ - مرد مسافر حدیث خانه کو گوید
شمارهٔ ۷۰ - در نکوهش مقلدان
شماره ۹۳ - چو خاک سیه را دهی آب روشن
شمارهٔ ۱۲۵ - در استغنای طبع
شماره ۱۳۱ - فتنه تا اندکی بود صعب است
شماره ۱۳۹ - چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانی
شماره ۱۴۷ - منصب تدریس خون گوید از آنک
شمارهٔ ۱۵۱ - در هجو شهر زوری
شمارهٔ ۱۵۲ - در تقاضای ده شتر از امیر الحاج
شماره ۱۸۲ - که گفت آنکه خاقانی سحرپیشه