شماره ۱۵ - در باغ جهان که بس گل آشفت و بریخت
شماره ۸۴ - هرکس که بجرگ نکته سنجان باشد
شماره ۹۱ - چون موج گروهی که عنان تاب شدند
شماره ۱۷۸ - از عشق بتی شور چو قلزم میکن
شماره ۱۹۵ - سرگشته پدید زاهد گم گشته
شماره ۲۰۴ - ایشمع که سوز جسم کاه من و تو
شماره ۴۶ - مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
شماره ۷۴ - گر داد جفای روزگار ای دلخواه
شماره ۱۳۱ - جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت
شماره ۳۰ - یک بلبل خوش نوا و صد انجمن است
شماره ۴۴ - تا باغ به دست باغبان خواهد بود
شماره ۸۰ - زین بیم که آورد طرب تفرقه بار
شماره ۲۲ - ما را نه حرف تند یاران ضرر است
شمارهٔ ۴۰ - در زادروز کودک پدرمرده یی سرود
شماره ۱۸ - بخوی نرم شود عقده های مشکل حل
شماره ۲۰ - از اینکه نسبت دوری بلعل او دارد
شماره ۲۴ - هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را
شماره ۳۱ - گرمی بد گوهران، چندان ندارد اعتبار
شماره ۳۳ - لازم است آزاده را از سر به پیشان احتیاط
شماره ۵۰ - شکم از لقمه چو پر شد، ز دل نوا مطلب