شماره ۶۰ - ناصح آزار زبانی اگرم کرد، بجاست
شماره ۷۱ - شود ز نرمی بسیار، خصم سرکش تند
شماره ۷۶ - دشنام تو در زیر لب، از ما نه نهان است
شماره ۷۹ - زر چو شد جمع، ز خود حادثه بر می آرد
شماره ۱۰۰ - از جفا گر، جز جفا ناید بهر حالی که هست
شماره ۱۲۳ - نیند از احتیاط خصم، دنیا دیدگان غافل
شماره ۱۲۶ - زبون رود سخن نرم خصم از دل
شماره ۱۳۲ - کشتی ام بسکه کند موج صفت رم ز کنار
شماره ۱۴۲ - شست گل دفتر خود، تا خط او خوانا شد
شماره ۱۶۳ - بی تمیزیهای عالم بین که پیش لعل او
شماره ۱۹۱ - کهن پیر گردون به موی سفید
شماره ۲۰۱ - بس جانگداز باشد فر و شکوه دشمن
شماره ۲۳۰ - خاک راه خصم گشتیم و، ز دعوی تن زدیم
شماره ۲۴۸ - چو افروزد رخش، سوزد دل و دین
شماره ۲۶۳ - چو خشتی کز بنا افتد، زهر افتادن دندان
فصل چهارم
حکایت نخست
حکایت دوم
شماره ۲ - به ساغر ریز ساقی آن شراب ارغوانی را
شماره ۳۴ - دانه خالت مرا شد دام هوش