شمارهٔ ۲۷ - سلمان ساوجی فرماید
شماره ۱۵ - گر چه سلطانست در جمع رخوت
شماره ۲۰ - زنا که وصله کرباس زردک
شماره ۲۳ - قدک صوف از سجیف خوش نگردد
شماره ۲ - در البسه رانده ام سخن را
شماره ۶ - دستار که آن بیعلم زر باشد
شماره ۱۸ - گت گفت چنین خیمه که آراست که من
شماره ۱۷ - آستین را از نمد میبر بسرمی نه چو تاج
شماره ۲۲ - چون کفل پوش که برپشت خران اندازند
شماره ۲۳ - تا صوف مرقع یافت سنجاب بزیر خود
شماره ۲۷ - بهار از پوستین رو را جدا کن
شماره ۳۱ - صبر بسیار بباید پدر پیر و حلاجش
شماره ۳۷ - ممسکش هر بدو روزی ببرد تشریفی
شماره ۴۴ - وجود پنبه بمخفی چو باد در قفسست
شماره ۶۰ - چو گیوه سرمکش کز پادرآئی
بخش ۵ - مکتوبی که صوف با صفوت باطلس بانصرت بخط ابیاری قلمی فرموده در لباس صاحب البسه
بخش ۱۶ - خواب دیدن جامه خواب و تعبیر آن
بخش ۲۶ - در مذمت قماشهای قلب گوید
شماره ۱۰۰ - تو را مسجد مرا میخانه ای شیخ
شماره ۲۰۲ - دل نبندی بچرخ و دورانش