بخش ۵ - حکایت
شماره ۲۵ - در بوس نهان ضنت لعلت فاش است
شماره ۴۱ - از پسته چو شکرت نمک ریز آید
شماره ۵۶ - زآنان که نشاط باده و باغ کنند
شماره ۶۱ - صوفی و مفتی خود از دوئیت بریند
شماره ۶۸ - گاوان گلین که نفس شاخ و لگدند
شماره ۷۰ - سردار اگر از سر صفا برخیزد
شماره ۷۵ - سردار تو گرگ شیری از گربه مخور
شماره ۱۰۰ - ایزد دهد ار دولت دارای ریم
شماره ۱۲۰ - زد بر دل من نرگس شیدای تو راه
شمارهٔ ۸ - به یکی از یاران نگاشته
شمارهٔ ۸۱ - به گرگین خان نوشته
شماره ۶۰ - چرب و شیرین، نغز و رنگین دل پذیری جان گواری
بخش ۲۸ - صفت سرّاج
شماره ۴ - کوزهٔ دولاب را ماند همی
شماره ۱۷ - چون آینه با خلق صفایی دارم
شماره ۱ - فلک سرگشته تر گردد که با ما
شماره ۲۱ - هشیار خرد خراب از دختر رز
۸۱- منت ایزد را که خالی گشت و پاک
شمارهٔ ۷ - در پشت دادن موئینه از محاربه کتان