شماره ۳۶ - شبروی گر هست ماه است آن هم اندر آسمان
شمارهٔ ۱۶ - در مدح اسماعیل شاه خلیفه سلطانی
شماره ۳۶ - زبان، غمی که بدل داشتم نهان نگذاشت
شماره ۱۰۶ - میرمد صیاد، از نالیدن ما در قفس؛
شمارهٔ ۵ - قطعه
شماره ۳۴ - دوش، از گردش فلک که مدام
شمارهٔ ۵۱ - و له فیه
شمارهٔ ۵۲ - و له علیه الرحمه
شماره ۱۱ - گر جز تو کسی دل مرا برد رواست
شماره ۱۷ - کوی تو، که رشک گلستان ارم است
شماره ۵۱ - دیدم گلکی بصد دهان میخندد
شماره ۹۱ - این پرده که نقش چین خجل کرده نگر
شماره ۱۰۷ - خسرو، کآراست ملک چون روی عروس
شماره ۱۲ - پس از بتکده کآن زمین گشت قاع
شماره ۲۲ - شنیدم، مگر زاهدی زرق کوش
شماره ۲۳ - درختی کهن بود در بیشهای
شماره ۳۱ - شنیدم یکی شاه آزاده بخت
شماره ۳۵ - یکی تاجر از شهر خود شد روان
شماره ۵۹ - بر چرخ هلال غره ی ماه است این
شماره ۱۳ - نه غارت خزان و نه غوغای زاغ دید