امیر معزی : قصاید
شماره ۳۹۹ - ای به ملک و دولت و شاهی سزای آفرین
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۰۳ - بیافرید خداوند آسمان و زمین
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۰۴ - ای ساقی نو آیین پیش آر جام زرین
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۱۰ - خدایگان زمان است و شهریار زمین
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۱۶ - ایا معزی برهانی این جمال ببین
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۱۸ - چنانکه ناصر دین هست پادشاه زمین
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۲۲ - آن جهانداری که اصل دولت است ایام او
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۲۵ - ای روزگار ساخته آموزگار تو
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۲۹ - ای صدر دین و نصرت دین در بقای تو
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۳۰ - نوبهار و آفتابی ای مبارک پادشاه
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۴۰ - شهریارا بر سر دولت نثاری کرده‌ای
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۴۲ - اگر به داد بود نام شاه دادگری
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۴۴ - ترک من دارد شکفته گُلستان بر مشتری
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۴۵ - گشت تابنده ز گردون معالی قَمَری
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۵۰ - نبود چون تو مَلِک در جهان جهانداری
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۵۲ - ایا شاهی‌که عالم را همی زیر عَلَم داری
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۵۷ - مخوان فسانهٔ افراسیاب تورانی
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۵۸ - ایا شهریاری که صاحب قرانی
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۶۰ - شهنشه ملک شاه الب ارسلانی
امیر معزی : قصاید
شماره ۴۶۳ - رسد هر ساعت از دولت نشانی