قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۳ - در مدح جلالالدین محمد
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح ناصرالدین طاهر و وصف ربیع
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح صدرالامم کمالالدین محمود
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح ناصرالدین طاهر و تهنیت رمضان و تحویل حمل
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۵ - در ستایش اسب صاحب ناصر الدین و تخلص به مدح او
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح عمادالدین پیروزشاه و خواجه جلالالوزرا
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۱ - در مدح ابوالمظفر ناصرالدین طاهربن مظفر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۶ - مدح سلطان سعید سنجربن ملکشاه
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح سیدالسادات جعفر علوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۶ - در تهنیت عید و مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۸ - در مذمت شعر و شاعری و فضیلت علم و حکمت
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ - در صفت بزم و مدح ملک اعظم عماد الدین فیروزشاه و دستور بزرگ
غزل ۵۶ - بت خورشید رخ من به گذارست امشب
غزل ۷۸۱ - نگارا، گر چه میدانم که بس بیمهر و پیوندی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - وله علیه الرحمه
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - وله غفرالله ذنوبه
خلاصهٔ سخن
حکایت - خبر دادند مجنون را که: لیلی
در وجود نوع انسان
در نصیحت ملوک به عدل