دینی

جویای تبریزی رباعیات شماره ۲۲ - انسان که ز جسم طوطیی در قفس است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۷۶ - عنان کار نه دردست مصلحت بین است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۵۳ - خوشیم با ستم و محنتی که میخواهی اهلی شیرازی قصاید شمارهٔ ۳۴ - در توحید و موعظه گوید اهلی شیرازی قطعات شماره ۱۰۶ - پیش از این سرزنش از خلق مرا بود که تو اهلی شیرازی قطعات شماره ۱۱۱ - هرچند کسی علم و هنر دارد و کوشش اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴ - یارب سگ کوی مقبلی ساز مرا اهلی شیرازی رباعیات شماره ۶۶ - می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۵۱ - احمد سبب وجود آدم شده است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۶۶ - آدم که جبلی از قضا زلت اوست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۴۸ - با علم خدا عین یقین میباید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۴ - ظالم به قیامت اعتقادش نبود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۹۷ - یارب تو مراد من غمناک بر آر اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۲۵ - یارب خجلم چنان ز آلایش خویش اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۲۷ - شهوت مپرست و بر بتان ناظر باش اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۳۹ - پیریم و فقیر و ناتوانیم و ضعیف اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۵۷ - یا رب گنه آلوده ز دنیا مبرم اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۶۴ - آدم که خداش سرفرازی داده اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۸۸ - یارب خجلم بغایت از روی نبی اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۸۹ - شرع از پی آن بود که غوغا نکنی