مسلمانان به خویشان در ستیزند
ز رازی حکمت قرآن بیاموز
تو ای نادان دل آگاه دریاب
گرفتم حضرت ملا ترش روست
ز من بر صوفی و ملا سلامی
ز دوزخ واعظ کافر گری گفت
مسلمان فقر و سلطانی بهم کرد
ز من گیر این که مردی کور چشمی
فرنگی را دلی زیر نگین نیست
مسلمان را همین عرفان و ادراک
بسوزد مومن از سوز و جودش
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - در منقبت علی‌بن ابیطالب صلوات‌لله علیه فرماید
حکایت ۲۵ - یکی از ملوکِ عرب شنیدم که متعلّقان را همی‌گفت
حکایت ۷ - یاد دارم که در ایام طُفولیّت مُتَعَبِّد بودمی و شب‌خیز
حکایت ۱۳ - پارسایی را دیدم بر کنارِ دریا که زخمِ پلنگ داشت و به هیچ دارو بِه نمی‌شد
حکایت ۱۶ - یکی از جملهٔ صالحان به خواب دید پادشاهی را در بهشت و پارسایی در دوزخ
حکایت ۱۹ - کاروانی در زمین یونان بزدند و نعمتِ بی‌قیاس ببردند
حکایت ۲۳ - بخشایِشِ الهی گم‌شده‌ای را در مَناهی، چراغِ توفیق فرا راه داشت
حکایت ۳۸ - فقیهی پدر را گفت: هیچ از این سخنانِ رنگینِ دلاویزِ متکلّمان در من اثر نمی‌کند
حکایت ۴۳ - بزرگی را پرسیدم از سیرت اخوان صفا
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
