بخش ۲ - برهمن گفت:خون هرگز نخسبد، و بیدار کردن فتنه بهیچ تاویل مهنانماند، و در تواریخ و اخبار چنان خوانده ام که چون شیر از کارگاو بپرداخت از تعجیلی که دران کر
بخش ۱ - باب دوستی کبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو
بخش ۱۷ - چون زاغ ملاطفت باخه در باب موش بشنود تازه ایستاد ,واو را گفت: شادکردی مرا و همیشه از جانب تو این معهود است. و تو هم بمکارم خویش بنازد و شاد و خرم زی ,
بخش ۸ - و خبر آن بمادر شیر رسید، دانست که تعجیل کرده ست و جانب تملک و تماسک را بی رعایت گذاشته، با خود اندیشید که زودتر بروم و فرزند خود را از وسوسه دیو لعین
بخش ۱۶ - افشای راز عشق و ملامت عوام
شماره ۱۰۴ - دوستی گفت عیب من با غیر
شماره ۲۷۳ - هر یار که ثابت نبود در یاری
فی ذکر رفقاء السّوء
باب الصّحبة و ما یتعلّق بها
شمارهٔ ۶ - جواب بهار به ادیب السلطنۀ سمعین «عطا»
فقرۀ ۱۰۱
شماره ۱۴۳ - شنیدم آنقدر از دوستان تلخ
شماره ۱ - زشت رو چون سازد از خود دور خوی زشت را؟
شماره ۲۹ - بی دماغان را نرنجاندن به صحبت منت است
شماره ۱۸۰ - از حیا نتوان به چشم او نگاه تیز کرد
شماره ۲۲۴ - گر من برم از مردم بد سازم برم
فصل پنجاه و هفتم - عارفی گفت رفتم در گلخنی تادلم بگشاید
شمارهٔ ۶۹ - در حکمت
بخش ۳۷ - حکایت گریختن قطران شاعر از بسیاری عطای ممدوح خود فضلون
۵ - النوبة الاولى