غزل ۲۸۰۸ - گرچه در مستی خسی را تو مراعاتی کنی
بخش ۴۸ - رفتن مصطفی علیه السلام به عیادت صحابی و بیان فایدهٔ عیادت
بخش ۸ - فریفتن روستایی شهری را و بدعوت خواندن بلابه و الحاح بسیار
بخش ۷ - معشوق را زیر چادر پنهان کردن جهت تلبیس و بهانه گفتن زن کی ان کید کن عظیم
بخش ۷۵ - قصهٔ آنک کسی به کسی مشورت میکرد گفتش مشورت با دیگری کن کی من عدوی توم
بخش ۱۱۳ - خشم کردن پادشاه بر ندیم و شفاعت کردن شفیع آن مغضوب علیه را و از پادشاه درخواستن و پادشاه شفاعت او قبول کردن و رنجیدن ندیم از این شفیع کی چرا شفاعت کردی
بخش ۱۳۴ - معنی ما شاء الله کان یعنی خواست خواست او و رضا رضای او جویید از خشم دیگران و رد دیگران دلتنگ مباشید آن کان اگر چه لفظ ماضیست لیکن در فعل خدا ماضی و مستقبل نباشد کی لیس عند الله صباح و لا مساء
بخش ۱۵۰ - جواب گفتن امیر مر آن شفیعان را و همسایگان زاهد را کی گستاخی چرا کرد و سبوی ما را چرا شکست من درین باب شفاعت قبول نخواهم کرد کی سوگند خوردهام کی سزای او را بدهم
بخش ۵۴ - مقالت هیجدهم در نکوهش دورویان
گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر
گفتار اندر پوشیدن راز خویش
حکایت لقمان حکیم
حکایت - یکی برد با پادشاهی ستیز
غزل ۱۵ - هر که هر بامداد پیش کسیست
رباعی ۲۷ - جائی که درخت عیش پربار بود
رباعی ۴۵ - با زندهدلان نشین و صادق نفسان
رباعی ۵۲ - آیین برادری و شرط یاری
گلهٔ بیجا
غزل ۲۰۲ - چرا خود را کسی در دام صد بی نسبت اندازد
غزل ۲۴۸ - الاهی از میان ناپسندان بر کران دارش