شمارهٔ ۹۱ - فی الّذم
شمارهٔ ۱۸۳ - وله ایضاً
شمارهٔ ۷۶ - دو دست قبول اندر آغوش کرد
شمارهٔ ۲۳۴ - ایضا له
شمارهٔ ۲۷۳ - ایضا له
شمارهٔ ۳۱۸ - وله ایضا
شماره ۲۵ - چو نمیکنی نگاهی به ستم مران خدا را
شماره ۲۸۸ - نزدیکان را گر چو چراغ افروزند
شماره ۳۹۶ - آمیختهام به خلق، چون شهد به شیر
مناجات ۲۵۶ - الهی چون عزیزان به ناز پرورده، ما را فراموش کنند، تو بر ما رحمت کن.
شماره ۱۶ - یاران چو ورق شکسته ما می جویند
شماره ۶ - با آنکه ترا سر مسلمانی نیست
شماره ۶۰ - از خصمی مردمان مرا حال نکوست
شماره ۱۸۴ - هما که بال و پر خویش سایبان تو دارد
شماره ۲۴ - با همه سستی که در معاهده داری
شماره ۷ - چون قلم روزی که میبستم میان خویش را
شماره ۱۹ - تعمیر ماست خانه خرابی اگر کسی
بخش ۱۲۰ - آشتی افکندن زاهد میان رام و سیتا
بخش ۱۳۷ - در بیان آنکه صحبت اولیای کامل و فقرای واصل از عبادت ظاهر مفیدتر است و استماع کلامشان بحق موصلتر از تحصیل علوم است. و در تقریر آنکه نه هر میلی دلیل جنسیت کند زیرا میلها هست لذاته و میلها هست لغیره. همچنانکه مردی از یکی جامگی خورد و باز توقع دیگرش باشد آن میل لذاته نیست جهت علت خارج است. اما آنکه لذاته است که از او او را میخواهد و غیر وصال او از او چیزی دیگر متوقع نیست اینچنین میل دلیل جنسیت باشد
فصل ۳۶