روابط انسانی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

فردوسی آغاز کتاب بخش ۱۰ - بنیاد نهادن کتاب فردوسی پادشاهی همای چهرزاد سی و دو سال بود بخش ۳ - به گازر چنین گفت روزی که من حافظ رباعیات رباعی ۳۴ - چشمت که فسون و رنگ می‌بازد از او حافظ غزلیات غزل ۱۰۳ - روز وصل دوستداران یاد باد مولوی غزلیات غزل ۳۸۸ - خدمت بی‌دوستی را قدر و قیمت هست؟ نیست مولوی غزلیات غزل ۷۰۲ - پرکندگی از نفاق خیزد مولوی غزلیات غزل ۱۵۲۸ - به پیش باد تو ما همچو گردیم مولوی غزلیات غزل ۱۵۳۵ - بیا تا قدر همدیگر بدانیم مولوی غزلیات غزل ۱۹۲۹ - ای عربده کرده دوش با من مولوی غزلیات غزل ۲۷۳۶ - چون سوی برادری بپویی مولوی غزلیات غزل ۳۱۵۷ - آن که چون ابر خواند کف تورا مولوی دفتر اول بخش ۱۱۹ - در بیان این خبر کی انهن یغلبن العاقل و یغلبهن الجاهل مولوی دفتر دوم بخش ۸ - التزام کردن خادم تعهد بهیمه را و تخلف نمودن مولوی دفتر دوم بخش ۲۹ - رجوع به حکایت ذاالنون رحمة الله علیه مولوی دفتر سوم بخش ۶۳ - در جامهٔ خواب افتادن استاد و نالیدن او از وهم رنجوری مولوی دفتر پنجم بخش ۲۳ - حکایت آن اعرابی کی سگ او از گرسنگی می‌مرد و انبان او پر نان و بر سگ نوحه می‌کرد و شعر می‌گفت و می‌گریست و سر و رو می‌زد و دریغش می‌آمد لقمه‌ای از انبان به سگ دادن مولوی دفتر پنجم بخش ۶۹ - بیان آنک مخلوقی کر ترا ازو ظلمی رسد به حقیقت او هم‌چون آلتیست عارف آن بود کی بحق رجوع کند نه به آلت و اگر به آلت رجوع کند به ظاهر نه از جهل کند بلک برای مصلحتی چنانک ابایزید قدس الله سره گفت کی چندین سالست کی من با مخلوق سخن نگفته‌ام و از مخلوق سخن نشنیده‌ام ولیکن خلق چنین پندارند کی با ایشان سخن می‌گویم و ازیشان می‌شنوم زیرا ایشان مخاطب اکبر را نمی‌بینند کی ایشان چون صدااند او را نسبت به حال من التفات مستمع عاقل به صدا نباشد چنانک مثل است معروف قال الجدار للوتد لم تشقنی قال الوتد انظر الی من یدقنی مولوی دفتر پنجم بخش ۱۵۶ - حکایت آن مهمان کی زن خداوند خانه گفت کی باران فرو گرفت و مهمان در گردن ما ماند مولوی دفتر پنجم بخش ۱۶۸ - آمدن خلیفه نزد آن خوب‌روی برای جماع مولوی دفتر پنجم بخش ۱۷۱ - عزم کردن شاه چون واقف شد بر آن خیانت کی بپوشاند و عفو کند و او را به او دهد و دانست کی آن فتنه جزای او بود و قصد او بود و ظلم او بر صاحب موصل کی و من اساء فعلیها و ان ربک لبالمرصاد و ترسیدن کی اگر انتقام کشد آن انتقام هم بر سر او آید چنانک این ظلم و طمع بر سرش آمد