رباعی ۳۱ - هرکس که به ازدواج پابند شود
رباعی ۴۶ - این صبح همان و آن شب تار همان
رباعی ۵۰ - افسوس که زندگی دمی بود و غمی
رباعی ۵۳ - چه باشد زندگانی را بهایی
غزل ۳۷۱ - همین معامله ما را بس است با زنار
غزل ۴۰۰ - بحمدالله که جان دادم بدان تلخی ز بیدادش
بخش ۲۰ - ذکر منصور عباسی
بخش ۱۰ - و هرگاه حوادث بعاقل محیط شود باید که در پناه صواب دود و برخطا اصرار ننماید و آن را ثبات عزم و حسن عهد نام نکند. چه هرکه بی راهبر بعمیا در راه جهول رود
بخش ۱ - باب برزویهٔ طبیب
بخش ۱۲ - و پس از بلوغ غم مال و فرزند و، اندوه آزو شره و، خطر کسب و طلب در میان آید. و با این همه چهار دشمن متضاد از طبایع با وی همراه بل هم خواب، و آفات عارضی
بخش ۳ - کلیه و دمنه
بخش ۴ - دمنه گفت: بدانستم لکن هرکه بملوک نزدیکی جوید برای طمع قوت نباشد که شکم بهرجای و بهرچیز پر شود:
بخش ۳۱ - دمنه گفت: آنچه شیر برای تو میسگالد از این معانی که برشمردی چون تضریب خصوم ملال ملوک و دیگر ابواب نیست، لکن کمال بی وفایی و غدر او را بران میدارد، که
بخش ۷ - ملک گفت: چه خبر تواند بود در آن کس که از سهوهای دوستان اعراض نتواند نمود و، از سر حقد و آزار چنان برنتواند خاست که در مدت عمر بدان مراجعت نپیوندد و، ب
بخش ۳ - روزی بر لفظ ملک زاده رفت که کارهای این سری بمقادیر آن سری منوط است و بکوشش و جهد آدمی تفاوتی بیشتر ممکن نشود، و آن لوی تر که خردمند در طلب آن خوض ننما
قطعه ۲ - تا کی اندوه روزگار خوریم؟
بخش ۳۹ - رفتن شاه پیش گدا و بشارت تختنشینی
غزل ۲۵ - رفتند دوستان و کم از بیش و کم نماند
غزل ۶۵ - دلا بیا بشنو از حکیم قاآنی
شماره ۲۶ - نفس اماره تو دشمن توست