زندگی

صائب تبریزی مطالع شماره ۱۷۲ - در چمن روزگار فال شکفتن خطاست صائب تبریزی مطالع شماره ۱۷۴ - عشق هر چند مجازی است خوش است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۸۸ - داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۴۰ - عمر عزیز قابل سوز و گداز نیست صائب تبریزی مطالع شماره ۲۵۵ - تواضع خصم بالادست را بی زور می سازد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۶۳ - چه پروا عاشق بیتاب را از سوختن باشد؟ صائب تبریزی مطالع شماره ۳۴۴ - هیچ شریفی خسیس رای نباشد صائب تبریزی مطالع شماره ۳۵۳ - می رسد هر دم مرا از نوخطان نیش دگر صائب تبریزی مطالع شماره ۳۷۶ - عمر گویی است سبک، قامت خم چوگانش صائب تبریزی مطالع شماره ۳۹۷ - توان به خامشی از عمر کام دل بردن صائب تبریزی مطالع شماره ۴۲۱ - ای خط سبز کز لب جانان دمیده ای صائب تبریزی مطالع شماره ۴۳۸ - هر که را از سایلان ناشاد می سازد بخیل صائب تبریزی مطالع شماره ۴۴۱ - لازم یکدیگر افتاده است ناکامی و کام صائب تبریزی مطالع شماره ۴۵۰ - چند دل ز اندیشه بیش و کم روزی خوریم؟ صائب تبریزی مطالع شماره ۴۵۶ - مرا که هست میسر سبو به دوش کشم صائب تبریزی مطالع شماره ۴۶۵ - پیوسته ما ز فکر دو عالم مشوشیم صائب تبریزی مطالع شماره ۵۰۵ - خرقه بر دوشان از فرزند و زن بگسیخته صائب تبریزی ابیات منتسب شماره ۵۰ - مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش صائب تبریزی ابیات منتسب شماره ۵۹ - اینجا به خواب غفلت و آنجا به خواب مرگ صائب تبریزی ابیات منتسب شماره ۶۰ - لنگر نکرده ایم چو گوهر درین محیط