زندگی

صائب تبریزی ابیات منتسب شماره ۶۴ - چراغ زندگی را می کند مستغنی از روغن امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۴ - ای به بدی کرده باز چشم بدآموز را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۳ - گیرم که می نیرزم من بنده همدمی را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۸۰ - می نوش که دور شادمانیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۹۳ - چون به گیتی هر چه می آید، روان خواهد گذشت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۴۰ - هر که راکن مکن هوش و خرد در کارست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۸۴ - خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۳۱ - مرا به عشق دل خویش نیز محرم نیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۴۲ - بهار غالیه در دامن صبا سوده ست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۵۱ - شاخ گل از نسیم جلوه گر است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۴۴۵ - دلم را گاه آن آمد که کام از عیش برگیرد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۳۴ - تا جهان بود، از جهان هرگز دلم خرم نبود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۵۱ - هر کسی گاه جوانی تگ و پویی دارد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۵۷ - افسوس ازین حیات که بر باد می رود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۷۲ - زان گل که اندکی بته مشک ناب شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۹۵ - زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۲۵ - تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۰۲ - گرم روزی به دست افتد کمند زلف دلبندش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۱۰ - گل ز بیم باد زیر پرده می دارد چراغ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۵۱ - چمن چون بوی تو آرد، به بویت در چمن میرم