شماره ۱۱۰ - راحت و محنت عالم به هم آمیخته است
شماره ۱۲۰ - ستاره سحر عشق چشم بیدارست
شماره ۱۲۲ - کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزست
شماره ۱۶۰ - نرمی حصار عافیت جان روشن است
شماره ۱۶۵ - در جوش خلق کعبه حاجات گم شده است
شماره ۱۷۲ - عشق ترا به رونق ما احتیاج نیست
شماره ۱۸۲ - از وصل، ملال دل خرم نمکین است
شماره ۱۹۹ - دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شد
شماره ۲۲۳ - میان نور و ظلمت عالمی دارم، نمی دانم
شماره ۲۶۲ - خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید
شماره ۲۷۱ - ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گردد
شماره ۲۸۳ - نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازد
شماره ۲۸۹ - ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شد
شماره ۲۹۱ - جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشد
شماره ۲۹۸ - اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش
شماره ۳۰۱ - گرفتار محبت دوست از دشمن نمی داند
شماره ۳۰۴ - طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهد
شماره ۳۰۵ - شود رد خلایق هر که را الله می خواهد
شماره ۳۲۸ - خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرد
شماره ۳۴۲ - گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید