شماره ۴۲۰ - آنکس که مهیا بودش وجه معاش
شماره ۴۲۵ - چون آتش و آب گر نشستی در میغ
شماره ۴۳۷ - چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ
شماره ۴۳۹ - مائیم و می روح فزا چون دم مشک
شماره ۴۵۰ - افسوس که آفتاب عمرم بزوال
شماره ۴۶۵ - ما بر در شکریم و قناعت همه سال
شماره ۴۶۹ - ایدل اگرت کار جهان نیست بکام
شماره ۴۷۵ - ای بس که درینمقام دمها زده ایم
شماره ۵۰۲ - چندانکه درین کهنه رباطیم بهم
شماره ۵۳۰ - ای زاده خاطر من از تاب و توان
شماره ۵۶۸ - چون عاقبت الامر بباید مردن
شماره ۵۷۰ - یکچند چراغ آرزوها پف کن
شماره ۶۰۴ - کو بخت که از جهان بیابم بهره
شماره ۶۱۹ - ایدل ز پی حطام دنیای دنی
شماره ۶۲۰ - از عمر ترا امید بر خور داری
شمارهٔ ۵ - ایضاً
شمارهٔ ۶ - ترجمه
شمارهٔ ۳۵ - طالع
شمارهٔ ۴۶ - غم خان و مان
شمارهٔ ۵۴ - فضل خواجه