شماره ۲۸۵ - تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانک
شماره ۲۹۷ - زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمر
شمارهٔ ۲۹۸ - در مرثیهٔ فلکی شروانی
شماره ۳۰۸ - زهر است مرا غذای هر روزه
شماره ۳۲۵ - طبع روشن داشت خاقانی حوادث تیره کرد
شماره ۳۶۱ - نیست سالم دو ده ولی به سخن
شماره ۱۲ - چنین که هست نماند قرار دولت و ملک
شماره ۲۳ - در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر
شماره ۲۹ - ره نمودن به خیر ناکس را
شماره ۴۹ - پسر نورسیده شاید بود
شماره ۵۳ - در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت
شماره ۵۴ - مرد دیگر جوان نخواهد بود
شماره ۷۵ - هیچ دانی که آب دیدهٔ پیر
شماره ۸۰ - وفا با هیچکس کردست گیتی
شماره ۸۱ - نه سام و نریمان و افراسیاب
شماره ۹۹ - آدمیسان و نیک محضر باش
شماره ۱۰۶ - چه گنجها بنهادند و دیگری برداشت
شماره ۱۰۷ - خواهی از دشمن نادان که گزندت نرسد
شماره ۱۱۱ - هر که بر روی زمین مهلت عیشی دارد
شماره ۱۴۲ - دل منه بر جهان که دور بقا