شماره ۲۹ - هر دیده که روی در معانی آورد
شماره ۳۵ - گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش
شماره ۷ - چون خواهد بود در کمین افتادن
شماره ۱۷ - تا کی باشم گرد جهان در تک و تاز
شماره ۲۱ - اشکم پس و پیش منزلم بگرفتهست
شماره ۴۱ - شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد
شماره ۴۲ - آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود
شماره ۴۳ - تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم
شماره ۴۸ - دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم
شماره ۴۹ - رفتیم و نبود هیچ کس محرم ما
شماره ۵۸ - هم کار ز دست رفت در بی کاری
شماره ۶۱ - از گلشن دل نصیب من خار رسید
شماره ۶۲ - چون لایق گنج نیست ویرانهٔ عمر
شماره ۶۶ - کارم ز دل گرم و دم سرد گذشت
شماره ۶۷ - شد عمر و دل از کرده پشیمان آمد
شماره ۷۱ - افسوس که ناچار بمی باید مرد
شماره ۷۳ - هان ای دل خسته کاروان میگذرد
شماره ۷۶ - با این دلِ چون قیر چه خواهی کردن
شماره ۷۷ - میپنداری که بیخبر بتوان زیست
شماره ۱ - شیر اجلت چو درکمین خواهد بود