شماره ۴۳ - مهتاب به نور دامن شب بشکافت
شماره ۴۴ - چون عهده نمیکند کسی فردا را
شماره ۴۸ - روزی که بود روز هلاک من و تو
شماره ۵۲ - گل جلوه همی کند به بستان ای دوست
شماره ۵۴ - آن لحظه که از اجل گریزان گردیم
شماره ۵۷ - صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست
شماره ۵۹ - می خور که فلک بهر هلاک من و تو
شماره ۷۰ - دل در غم همدمی بفرسود و نیافت
شماره ۷۳ - جانا! می خور که چون گل تازه شکفت
شماره ۱ - بنگر ز صبا دامنِ گل چاک شده
شماره ۲۴ - گل گفت: نقاب برگشادیم و شدیم
شماره ۳۹ - گرچه گل تر درآمدن سر تیز است
شماره ۴۵ - گل گفت که در خاک چرا ننشینم
شماره ۵۱ - بشکفت گل و رونق شمشاد ببرد
شماره ۷ - بیهمدم اگر دمی زنی نقصان است
شماره ۸ - چون هم نفسِ همه کسی هر جاییست
شماره ۲۸ - هر دل که ره چنان جمالی یابد
شماره ۳۴ - چون عین بریدگی بود دوختنم
شماره ۴۱ - ای دل دیدی که هر که شد زنده بمُرد
شماره ۵۴ - داری سرِ عشق کار از سردرگیر