زندگی

عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۶۱ - آن را که درین حبسِ فنا باید مُرد عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۶۲ - در عشق چو شمع با خطر نتوان زیست عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۶۹ - بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۷۰ - شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۲۱ - شمع آمد و گفت: نیست اینجا جایم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۲۳ - شمع آمد وگفت: جاودان افتادن عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۴ - شمع آمد و گفت: آمده‌ام شب پیمای عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۷۲ - شمع آمد و گفت: بنده میباید بود عطار نیشابوری باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه شماره ۱۰ - پروانه به شمع گفت: میسوزم خویش عطار نیشابوری باب پنجاهم: در ختم كتاب شماره ۳ - بحر کرم و گنج وفا در دل ماست عطار نیشابوری باب پنجاهم: در ختم كتاب شماره ۱۲ - چون چنگ، همه خروش میباید بود عطار نیشابوری دفتر اول در بلا و غصّه این جهان فرماید عطار نیشابوری بخش چهارم المقالة الرابعه عطار نیشابوری بخش چهارم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش چهارم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش یازدهم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش دوازدهم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش دوازدهم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش شانزدهم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش هجدهم الحكایة و التمثیل