غزل ۵۸۰۳ - با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم
غزل ۵۸۰۹ - از گریه شبانه فزاید جلای چشم
غزل ۵۹۸۰ - سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلان
غزل ۶۵۵۸ - می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه
غزل ۶۵۹۰ - که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟
غزل ۶۶۱۲ - روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه
غزل ۶۶۸۴ - چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟
غزل ۶۷۲۱ - گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنی
غزل ۶۷۳۹ - چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پی
شماره ۱۱۰ - راحت و محنت عالم به هم آمیخته است
شماره ۲۱۵ - نغمه و گفتار خوش ارواح را بال و پرند
شماره ۳۳۹ - سخنی کز دهن تنگ تو برمی آید
شماره ۴۴۱ - چون حرف زند، غنچه ز گفتار بماند
شماره ۴۹۳ - دیده از صورت پرستی بسته بود آیینه ام
شماره ۶۱۳ - یکی هزار شد از خط سبز، شهرت او
شماره ۶۸۲ - مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش را
شماره ۶۸۴ - یکی هزار شد از خط سبز، شهرت او
شماره ۱۳ - زهی ز روزن داغ تو روشنایی دلها
شماره ۳۰ - شیوه چشم کبود از چشم ها دلکشترست
شماره ۵۷ - ز خط اندیشه نبود چهره آن سرو قامت را