شماره ۳۹۲ - از غنچه ناشکفته مستورتری
رباعی ۶۰ - سرو آمد و بنشست به رعنایی باغ
شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی
بخش ۵۷ - قصه گریستن شاعری که قصیده غرا به حضرت شاه خواند و هیچ کس تحسین نکرد جز جاهلی که به اسالیب سخن عارف نبود
بخش ۱۶ - در فضیلت کلام موزون که هر نوع از آن بحریست مشحون به لآلی مکنون و جواهر گوناگون
بخش ۱۶ - عقد سیم در کلام منظوم که ان من الشعر لحکمة عبارتیست از حکمت آمیزی او و ان من البیان لسحرا اشارتیست به سحرانگیزی او
بخش ۱۲۷ - عقد چهلم در التماس از مطالعه کنندگان که به نظر شفقت و نیکویی نگرند و از طریقه بدخویی و بدگویی در گذرند
بخش ۱۳۰ - ختم کتاب و خاتمه خطاب
بخش ۱۷ - در نیام منام دیدن زلیخا نوبت اول تیغ آفتاب جمال یوسف را علیه السلام و کشته عشق شدن وی به آن تیغ نهفته در نیام
بخش ۱۱ - گفتار در فضایل سخن و سخنوری و تقریب نظم این منظومه از عیب تکلف بری که نامزد است به خردنامه اسکندری
بخش ۳۰ - خطاب به خوانندگان و عیبجویان
غزل ۱۳۶ - پیش از روزی، که خاک قالبم گل ساختند
غزل ۴۱۸ - چند رسوا شوم از عشق من شیدایی؟
شماره ۱۰ - کی عیب سر زلف بت از کاستن است
شماره ۳۵ - سه چیز ببرد از سه چیز تو وصال
شماره ۵۷ - منظر او بلند چون خوازه
شماره ۲۲ - بوقت صبح یکی نامه ای نوشت بهار
شماره ۳۳ - اهل گردون دوش چون دیدند بر گردون هلال
شماره ۳ - گر چه ما از جزغ نیاساییم
شماره ۳۷۵ - لاغری یار من است از همه خوبان جهان