شماره ۲۳ - بر کرده چو مه سر از گریبان می رفت
شماره ۶۲ - دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست
شماره ۲۷۴ - کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد
شماره ۵۷ - ای گل، که چنین کرد ز خود بی خبرت؟
شماره ۲۹۷ - با نام هنر به دهر، کس سر نکند
شمارهٔ ۸ - تعریف باغ فیضبخش
شمارهٔ ۱۱ - تعریف باغ جهانآرا
شمارهٔ ۱۶ - تعربف تالاب صفاپور
بخش ۱۳ - شراری که شمعش ازان یافت تاب
شماره ۱۹۹ - عشق تو و نوبه آبگینه و سنگ است
شماره ۲۹۸ - آن سرو قد نگر که چه آزاد می رود
شماره ۱۸ - مکن خواجه اصلاح شعر کمال
شماره ۷۷۱ - اگر من از عشق آن دو رخ میرم
شماره ۹۱۰ - گفتم ملکی با بشری گفت که هردو
شماره ۹۵۶ - باز خود را چو گل تازه بر آراسته ای
شماره ۶۲ - دوست آن دارد و آن است که جان می بخشد
شماره ۸۴ - آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بود
شماره ۸۶ - زینهار ای دل گرت با عشق پیوندی بود
شماره ۱۵۳ - به معنی چون شود صورت مزین
شماره ۱۶۵ - عجب باشد تن از جان آفریدن