شماره ۸۹ - بزرگ آل پیمبر بزرگ حادثه ای
شماره ۱ - رخ تو ارغوان باغ جان است
شماره ۲ - دست چمن گرفت سر زلف آن نگار
شماره ۴ - تو را خرامش کبک است و کشی طاووس
شماره ۶ - دی غریوان شدم به سوی وثاق
شماره ۱۴ - نماز شام چو صحبت بریدم از ماوی
شماره ۳۶ - ای زلف تو چون وعده وصلت به درازی
شماره ۳۲۲ - تو کودکی به بزرگان زبان درازی بس
شماره ۵۵۴ - جهان به طره عنبرفشان بیارایی
شمارهٔ ۳ - مطلع دوم
شمارهٔ ۷ - این قصیده در وقت عزیمت مکه در احمدآباد گجرات در ایام فتح قلعه جونه در مدح نواب محمد عزیز اعظم خان کوکه وارد گردیده است
موعظه در وصیت نمودن بمتابعت نبی و ولی و تنبیه اهل غفلت
شمارهٔ ۲۸ - ایضا در مدح ابوالمظفر جلال الدین اکبر پادشاه این قصیده بعد از قصیده سابق و در ملازمت کردن ثانی در عین ضعف و بیماری گفته شده
شمارهٔ ۳ - این قطعه در تاریخ مولود صاحب زاده برخوردار میرزا داراب بن عبدالرحیم خان خانان گفته شده
شماره ۲۸۴ - الهی تا جهان باشد، شه ما کامران باشد
شمارهٔ ۶۹ - در سوگ و تاریخ مرگ میر فضل الله
شماره ۳ - فرازنده دست و تیغ زبان
شمارهٔ ۲۴ - عیش مُخَلَّدْ
شمارهٔ ۲۶ - سجده گاه عاشقان
شمارهٔ ۳۹ - جلوه پروردگار