غزل ۴۱۷۹ - هربلبلی که زمزمه بنیاد می کند
غزل ۵۱۹۹ - کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاک
شماره ۲۳۶ - همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم
شماره ۳۷۴ - ای بخت مرا سوخته خرمن کردی
بخش ۱۳ - حکایت پیر زالی که راه بر سنجر گرفت و از بیراهی یک دو ظالم دادخواهی کرد و ظلم ایشان را از راه برداشت
۱۳ - النوبة الثالثة: قوله تعالى: وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَکُمْ لا تَسْفِکُونَ دِماءَکُمْ الآیة سیاق ای
دوبیتی ۶۱ - فلک، از جور تو دل پر ز خون بود
شماره ۳۳۷ - از جور که بر سرو بلندت مردند
شمارهٔ ۱۷۳ - وقال ایضاً بمدح الصاحب عمیدالدین الفارسی
شمارهٔ ۶۹ - ایضا له
شمارهٔ ۷۷ - ایضا له
شمارهٔ ۱۸۱ - وله ایضا
شمارهٔ ۳۱۱ - وله ایضا
شماره ۱۴۶ - با آن که ز بیداد تو بایست گریست
شمارهٔ ۱۳ - وداع حضرت زینب(ع)
شماره ۲۳۰ - تیغ ستمت از می پرزور گران تر
شماره ۲۴۸ - لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغ
بخش ۲۱ - ایضا
غزل ۳۴ - ترک چشمت می کند آماجگه محراب را
شمارهٔ ۹ - هنگامی که در بیجابور مورد سوئظن قرار گرفته و به حبس افتاده است