ستم

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۸۲ - گردون نفسی بکار من دور نکرد ابن یمین فَرومَدی اشعار عربی شمارهٔ ٣۶ - ترجمه ابوالفرج رونی رباعیات شماره ۴۶ - هر تیر که در جعبه افلاک بود ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۵ - چشم تو که با جهان عتاب است او را ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۵۸ - آن چشم که خون خلق در خواب خورد اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۳۹ - این خوش پسران که در غمم می دارند اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۵۲ - بی آنک شود زما گناهی پیدا اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۸۸ - گر آه کشم آن سگ کویم بسر آید اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۱۴۳ - چه حسن است این زهی خوبی مگر خورشید و ماه است این اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۴ - تا کی ستمت بر دل ناشاد رسد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۰۵ - دل برد و حق آنست که دلبر نتوان گفت ایرانشان کوش‌نامه بخش ۱۶۶ - ستمهای کوش ایرانشان کوش‌نامه بخش ۳۴۱ - عاشق شدن کوش بر دختر خود و کشتن دختر، و خواندن مردم به بت پرستی اسیر شهرستانی غزلیات شماره ۸۶۸ - دیده از جوش گریه دریایی فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۶ - آن دست دوستی که در اول نگار داد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۶ - موبمو شرح غمت روزی که با دل گفته ایم فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵۳ - افسوس که دست رنج ما را بردند فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۲۹ - بس ناله جغد غم در این بوم آید فرخی یزدی دیگر سروده‌ها شماره ۵ - ای دموکرات بت با شرف نوع پرست فرخی یزدی دیگر سروده‌ها شماره ۲۰ - «فرخی » کاین ادبیات سروده است خشن