قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - وله فی مدیح نواب ولی سلطانبن محمدخان
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - تجدید مطلع
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - فی مدح خلاصه الوزراء میرزا عبدالله جابری
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۶ - فی مدح سلطان محمد صفوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۸ - وله ایضا
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۹ - در مدح شاه اسمعیل بن شاه طهماسب صفوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۵ - فی مدح خواجه معینالدین احمد شهریاری
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۸ - در مدح مختارالدوله العلیه میرزامحمد کججی گفته
شمارهٔ ۲ - وله فیالمثنوی
رباعی ۹ - آصف که مهین سواد اقلیم بقاست
رباعی ۱۹ - آن فتنه که در سربلند افسرتوست
رباعی ۷۴ - هرچند که بهر پاس جمیعت تو
شماره ۱۴ - خسروا خلق در ضمان تواند
شماره ۲۱ - ای صبا گر سوی تبریز افتدت روزی گذر
شماره ۲۷ - به نزد همت من خردی ای بزرگ امیر!
شماره ۳۴ - ای که اندر ملک گفتی مینهم قانون عدل
غزل ۳۵ - غرق مهر شاه دیدم آفتاب و ماه را
غزل ۲۳۳ - تشنگان ستمت زندگی از سر گیرند
غزل ۲۴۲ - بتان به مملکت حسن پادشاهانند
غزل ۲۷۲ - منت خدای را که خداوند بینیاز