غزل ۴۰۶ - یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در مدح سلطان معزالدین اویس جلایری
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در مدح سلطان معزالدین اویس جلایری
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - زمان ارکان هر دو بار باز هم روبرو شدند و از هر دو جانب شاعران قصیدهها سرودند قصیدهٔ معروف امیر خسرو شاید در همین مجالس قرائت شده باشد:
شمارهٔ ۱۷ - (حرکت ناصرالدین از لکهنو تی بنگال به سرزمین بیهار):
شمارهٔ ۵۶ - قلب
شمارهٔ ۷۱ - عرض صحیفهٔ طولانی نصیحت، پیش ضمیر ملهم سلطان، که نسخهایست صحیح از لوح محفوظ حفظ الله تعالی عن التلویح السو
شمارهٔ ۸۵ - خراب گشتن مجلس خانی از گردش دور مدام، و خفتن بخت بیدار خضر خان، به پریشانی این دولت در واقعه دیدن و تعبیر آن خواب پریشان از دل خسرو خستن
شمارهٔ ۹۳ - ذکر عمارتی که بدار الخلاقه شد بلند و آغاز آن ز جامع دین بست کردگار
غزل ۳۰۱ - بتان که دست نمودند خلق را در خون
غزل شمارهٔ ۵ - ارباب زمستان
شماره ۸۱ - اگر معمار جاه او نباشد
شماره ۹۲ - ای بس که نباشی تو و ای بس که درین چرخ
شمارهٔ ۶ - در مدح شاه طهماسب
شمارهٔ ۵۳ - قطعه
شماره ۱۰۳ - همان اوج دولت شاه یحیی
شماره ۱۴ - من به ری عزم خراسان داشتم
شمارهٔ ۸۸ - در مدح شروان شاه
شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح اقضی القضاة عز الدین بوعمران
شماره ۱۶۱ - دولت نو است و کار نو و کارکن نو است