رسیدن ناظر به کوهی که سنگ و شیشهٔ سپهر را شکستی و پلنگش در کمینگاه گردون نشستی
بخش ۹ - بانگ زله کرد خواهد کر گوش
شمارهٔ ۱۴۶ - در توصیف قلم و دوات خود
رباعی ۳۵۸ - شاها ز خزانهٔ تو ریحان و سمین
رباعی ۱۰۰۴ - گه باده لقب نهادم و گه جامش
تکبیت ۱۰۳ - منم آن نخل خزان دیده کز اسباب جهان
شماره ۱۷ - گل گفت که تا روی گشادند مرا
شماره ۴۱ - بشکفت به صد هزار خوبی گل مست
رباعی ۸ - درد آمد و گرد من ز هر سو بنشست
غزل ۴۴۰ - گر آن شیرین سخن تلقین کند گفتار طوطی را
شماره ۴۷۸ - شد چو سوزن خشک، خار از قرب گل پیراهنان
شماره ۲۷۳ - آن تنگ دهن که غنچه حیرانش شد
شماره ۱۲۳ - چون غنچه اگر بند دهان بگشایم
بخش ۱ - جمهوری سوار،تفصیل جناب جمبول
شمارهٔ ۱۴ - اسبیات