شماره ۱ - حضرت سلطان فلک پندار و رویش آفتاب؟
شماره ۱۵ - گشت روشن مرا که ایزد فرد
شمارهٔ ۲۲ - در مدح امام برهان الدین گفته در بغداد
شمارهٔ ۳۹ - در صفت خیمه گوید
شمارهٔ ۱۱ - در مدح حسین حسن گوید
شمارهٔ ۱۴ - در مدح بهرام شاه گوید
شماره ۲۵ - مشکین خط دوست را ز سنبل ننگ است
شماره ۴۶ - هر شب که رخ سپهر گلشن گردد
شماره ۵۹ - دل خیمه میان سنبل و سوسن زد
شماره ۶۷ - نی باد سحر بادم سر دم ماند
شماره ۷۱ - این هفت اختر که باغ معمور کند
شماره ۸۸ - ای رنگ رخت جامه جادوی بهار
شماره ۹۴ - در مجلس خسرو همایون اختر
شماره ۱۰۰ - از درد دل پر غمم ای ماه به ترس
شماره ۱۱۱ - ای زلف تر از سوسن و گل مفروش
شماره ۱۴۷ - خورشید بنفش و ماه گلرنگش بین
شماره ۱۷۹ - هر بوی که از مشک و قرنقل شنوی
شماره ۱۸۹ - ای باغ رخت گریز گاه نظرم
شماره ۱۷ - باز گلزار صفای رخ جانان دارد
شماره ۲۵ - سپیده دم که شد از اختلاط لیل و نهار